CAST / GAL

Un namoramento en pandemia
Frades, 19, Vigo

A lúa nunha noite oscura, como os meses de confinamiento sen ver eses luceiros que ten a moza dos menús ollos.
Azuis como o mar, no cal pasábamos as tardes de risa ata fartar.
Si miña moza, miña raíña, non pensaba canto de menos iache botar.
Foi un camiño eterno, na niña habitación, pensándote de cando podríamos volver a falar.
Falar de fútbol ou de balonmán ou do lindo que me das pasar, do que sinto cando pouso a miña caluga nos teus brazos en cualquier lado.
As túas caricias sonno todo, e eu ata velliños iremos da man.
Compartir: