Maxia
Laura, 31, Begonte

Afondo nos postos frescos da mañá buscando, maiormente, vexetais. O fresco das dez cubre as mans que esparcen as colleitas das hortas do verán por enriba dos mesados. Eu, anónima, moza, veciña, ulo e miro. Camiño por entre estas mulleres que venden queixos, feixóns e pementos tenros. Carme, que ten o toldo da esquina da Rúa Nova, sorrí ó verme mentres exclama:
- E o neniño, nena?
Aquí, chantada entre figos e cebolas, sorrío ao darme conta de que me convertín na túa nai, fillo: na moza que ten o neno do pelo roxo. "Abracadabra, ponme un quilo de patacas."