A_Mar
Chío, 48, A Coruña

Do inverno ourensán fun semente. Na primavera de A Coruña: flor, salitre e primeiros amores. No verán das Rías Baixas aprendín que as ondas non se dominan: únicamente séntense. De feito, nunca choveu que non escampara. Lugo abrazoume no outono coa cor das follas que se despiden. Daquela comprendín que a_mar nunca cambia. Cambiaban as mans que o acariciaban, os ollos que o buscaban, o corazón que amaba. Quen sementa, recolle. E eu recollín mareas vivas e bravas. Porque vivir é volver á_mar pensando que é o mesmo, sabendo que quen xa non o é... son eu.