Fíos de luz no ocaso
Xía Castro, 19, Santiago de Compostela

O tempo é un fío invisible que nos tece e destece, como a néboa que cobre as fragas e montes de Galicia, espallando misterios e lembranzas. O destino, con mans silenciosas, escolle sen preguntar, deixando cicatrices que só o corazón recoñece, coma o mar que esculpe as rochas da costa atlántica. Mais na crueldade do instante, naquela dor que desgarra, xorde a luz máis pura: a forza de seguir amando, de gardar no peito a memoria dun sorriso que xa non está, coma o sol que se agocha tras as serras e sempre retorna.