Raíces que arden
Nerea, 24, Santiago de Compostela
Vivín nun pobo pequeno, onde as meigas e as bruxas estaban destinadas ás fogueiras. De pequena escoitaba todas e cada unha das historias que contaba miña avoa. Dicía que nós eramos descendentes da peor bruxa que existira. Nunca a cheguei a crer… ata que o destino quixo poñerme a proba.
Unha noite de inverno, desas nas cales non sentes os dedos dos pés, escoitei aquela voz tan familiar que, ata entón, non lembrara: “Agora é o teu momento, pequena”
Así foi como comprendín que o noso destino non era ser queimadas, senón seguir contanto as mellores partes daquelas historias.
Unha noite de inverno, desas nas cales non sentes os dedos dos pés, escoitei aquela voz tan familiar que, ata entón, non lembrara: “Agora é o teu momento, pequena”
Así foi como comprendín que o noso destino non era ser queimadas, senón seguir contanto as mellores partes daquelas historias.