DESTINO FINAL
Marcos T.M., 48, Ourense
Ela pensaba que o destino fora atopalo a el, mentres que el pensaba que fora atopala a ela. E así botaban un bo rato “intercambiando pareceres”.
Era recorrente esta liorta e non había maneira, ningún daba o seu brazo a torcer por non perder a razón de quen tiña o maior namoro.
Non cansaban. Ían para a cama, facían o amor e ata a seguinte vez.
Ata que un día que ían paseando pola rúa decidiron que o seu destino tiña que estar unido para sempre, así que, sen pensalo, tiráronse diante do primeiro coche que pasaba pola estrada.
Era recorrente esta liorta e non había maneira, ningún daba o seu brazo a torcer por non perder a razón de quen tiña o maior namoro.
Non cansaban. Ían para a cama, facían o amor e ata a seguinte vez.
Ata que un día que ían paseando pola rúa decidiron que o seu destino tiña que estar unido para sempre, así que, sen pensalo, tiráronse diante do primeiro coche que pasaba pola estrada.