DUNHA CAIXA DE MISTOS
LILIAN UK, 42, Marín

Dixéchesme que o fixera, eu, no medio da onda. De acordo -respondín- xa o fixen unha vez, por qué non facelo de novo. Pero tesme que axudar -pactei estendendo a man-. OK -dixo-. Terás que convertilo. Claro. Despóis apropiaraste do meu ser e convertiraste en texto e as palabras serán túas para sempre. Así poderás conseguir o que necesites, a través de min, do que pesco na nada para outro que deambula. A túa lingua será miña, aínda sen coñecela. O que fago perderase en ti para ser doutro e non quedará nin rastro. Gañaremos. Sempre, sí.