AGORA
SEMPREVIVA, 37, SANTIAGO

Sempre tiven medo do paso do tempo, de que o sol deixase de brillar no ceo un día, ata que te coñecín. Non era algo físico, non sabería explicar o motivo. Só con verte o meu mundo xiraba noutro sentido, dunha forma diferente e descoñecida ata agora. Ti estabas aí en todo momento, en cada pensamento, en cada segundo do meu ser e sabía que iso non iba cambiar xa nunca.