O anuncio do anxo
Jenny, 39, Arteixo

E aí estaba, no alto dun edificio.
Sentado fronte un cabalete, no cal, estaba a plasmar o amanecer que se via, cunha diferenza. De entre as nubes rosadas asomaban dous anxos.
_ Xa casi é a hora, voltamos a reunirnos. Tes que despedirte miña nena.- dixo o anxo pintor.
_ ¿De quen papá? Despedirme, por qué?
Non entendia nada, ali estaba meu pai, con esas maravillosas alas cor tostado.
Él faleceu cando eu apenas tiña 7 anos.

Dous meses despois dese extrano soño, ocorreu...
Meu avó e meu tío, faleceron.
Eso é o que quixo dicir. Cumpriuse.
Reuníronse outra vez...