Que se creo en Deus...
Chulita de pueblo, 46, Ourense

Lograra un contrato indefinido a tempo completo e replantexábame a miña vida cando descubrín que aquel sudamericano sorrinte, que recoñecía tirar o lixo ás follas de ensaio, facíame "tilín". Sorprendida quedará eu cando un luns a mañá as nosas miradas cadraran e sentira a descarga eléctrica. Tiven a seguridade de poder ver o que él pensaba. Era transparente para min. Dende aquela cada día buscarámos vernos un ó outro coma unha droga. Ata o decisivo día no que se convocou a folga pola negociación do novo convenio. Decidín non secundala e pagoume cun torcemento de cara cando tratei de saudalo.