Chegar a tempo
Tamara, 24, Lugo
Mirei o reloxo e suspirei: sempre chegaba antes da hora, sempre era puntual... e hoxe, no meu primeiro día de traballo, o destino decidira xogar conmigo.
Corrín canto puiden, cheguei á parada e alí estaba, a miña mala sorte: perdera o autobús.
De súpeto, a cidade calou de golpe. Ese mesmo autobús que acababa de perder, fora arrasado por un camión.
Quedeime inmóbil durante uns instres, comprendendo que ás veces chegar tarde é a única maneira de chegar.
Corrín canto puiden, cheguei á parada e alí estaba, a miña mala sorte: perdera o autobús.
De súpeto, a cidade calou de golpe. Ese mesmo autobús que acababa de perder, fora arrasado por un camión.
Quedeime inmóbil durante uns instres, comprendendo que ás veces chegar tarde é a única maneira de chegar.