Baleiros
Axisbas, 41, Vilagarcía de Arousa
Cando conseguiron saír do campo xa non quedaba nada deles, nin unha sóa molécula do seu ser ou dos seus recordos.
Nembargantes andaron en filas como fixeran os últimos anos como se fosen xoguetes de plástico nunha fábrica, sen destino e sen alma.
O único que recoñecían paseando polas beirarruas daquela cidade descoñecida a kilómetros do que en outros días chamaron fogar eran aqueles estandartes ca estrela de David ondeando con orgullo nas farolas.
Nembargantes andaron en filas como fixeran os últimos anos como se fosen xoguetes de plástico nunha fábrica, sen destino e sen alma.
O único que recoñecían paseando polas beirarruas daquela cidade descoñecida a kilómetros do que en outros días chamaron fogar eran aqueles estandartes ca estrela de David ondeando con orgullo nas farolas.