A quimio.
Anele, 37, Marín

De todos os sabores que degustou só un perdura no seu padal. De todo o que o seu tacto palpou hai un que xamáis poderá tocar. De todos os sons, só un repítese cada semana traspasando a porta do baño. De todo o que percibiu pola vista, nada fixo tanto dano coma observar a mesma imaxe repetida nesa sala, ateigada, do hospital. De todos os cheiros que uliu, o único que xamáis percibiremos será o do conxunto de flores que rodean o corpo.
Sabor a ferro, tacto frío, vómitos, as compañeiras de tratamento e loita , a morte.