Hoxe non
María, 61, A Coruña
Cando abriu a porta, a casa xa rematara o día. Eran as dez da noite. Atopou un prato tapado con outro prato. Fóra aínda apertaba a calor.
Os nenos xa durmían. No frigorífico viu un debuxo: os catro collidos da man xunto ao mar, baixo un sol laranxa enorme. Ela non lembraba a última vez que estiveran os catro xuntos. Debaixo, con letras torcidas, o seu fillo escribira:
«Mamá, levas moito tempo sen xogar comigo».
Ao día seguinte, no supermercado, ofrecéronlle facer horas extra.
Outra vez.
Mirou o debuxo.
—Hoxe non.
Os nenos xa durmían. No frigorífico viu un debuxo: os catro collidos da man xunto ao mar, baixo un sol laranxa enorme. Ela non lembraba a última vez que estiveran os catro xuntos. Debaixo, con letras torcidas, o seu fillo escribira:
«Mamá, levas moito tempo sen xogar comigo».
Ao día seguinte, no supermercado, ofrecéronlle facer horas extra.
Outra vez.
Mirou o debuxo.
—Hoxe non.