Parálise
Trísquel, 56, Milladoiro - Ames

Ábreme... Murmurábanlle cada unhas das portas do cuarto onde estaba pechado. O home mirábaas cos ollos ben abertos, pero non se decidía por ningunha. Ábreme! Co paso dos días os murmurios fóronse convertendo en cancións, pregarias e, incluso, ordes. Pero ao descoñecer cal era a porta correcta, aquela que ocultaba o seu verdadeiro destino, non era quen de elixir. Ábreme! Ábreme! As derradeiras chamadas deixaron paso a berros desesperados. El xa non escoitaba. O seu corpo, inerte, xacía estrado no chan e comezaba a esvaecerse. Logo, o silencio.