O xogo das Parcas
Pelusa, 33, A Coruña

Mentres se perdía neses ollos verdes, non podía deixar de pensar que facían as Parcas nese momento. Imaxinaba como as tres vellas mitolóxicas, donas do destino e señoras do fado, xogaban cos fíos que os unían, bailando e cantando coma pandeireteiras, nun ritmo constante de festa, ao tempo que se rían das voltas que facían xirar a súa vida. Preguntábase que lle terían reservado para o día seguinte; se, talvez, desta volta atarían o nó neses fíos vermellos ou se seguirían enredando.
Sen chegar a ningunha resposta, esqueceu o mañá e bicouno, agradecido pola fortuna que tiña diante nese instante.