Por aquí pasaba un río...
Santi, 32, Ribadumia
A humidade, xa non condensaba o ambiente formando gotas,
Os grilos, deixaron de cantar,
As libélulas e os cabaliños de diaño, non eran azuis,
Quedaba moi lonxe o mar.
A herba mudou cara o amarelo,
A brisa rañaba en lugar de acariñar,
Se cadra, ao mellor, voaba algún morcego,
Pero a súa casa, non querría formar.
Terra negra de barro non quedaba,
Envidiaba as cunetas de agosto no verán,
Tornouse todo nun ermo desarraigado,
Xa non se lle pode chamar fogar.
Donde quedou aquela carballeira?
Quedou lonxe do mar,
As súas raíces, xa non se regan,
Vermello lume debeuna arrasar.
Os grilos, deixaron de cantar,
As libélulas e os cabaliños de diaño, non eran azuis,
Quedaba moi lonxe o mar.
A herba mudou cara o amarelo,
A brisa rañaba en lugar de acariñar,
Se cadra, ao mellor, voaba algún morcego,
Pero a súa casa, non querría formar.
Terra negra de barro non quedaba,
Envidiaba as cunetas de agosto no verán,
Tornouse todo nun ermo desarraigado,
Xa non se lle pode chamar fogar.
Donde quedou aquela carballeira?
Quedou lonxe do mar,
As súas raíces, xa non se regan,
Vermello lume debeuna arrasar.