A casa da aldea
Luaña, 22, Santiago de Compostela
Unha bolboreta revolotea polo rosal da leira baixo a luz do verán mentres a gata preñada a observa pasar. Os adultos vendiman e a nena xoga no patio de sempre, imaxinando un mundo que só ela coñece, ata a hora de xantar o churrasco que preparou seu pai.
Co tempo deixa de xogar. A gata se deita para non despertar.
A moza volve onde a silveira medrou, o viñedo secou e o lume sofocou. O mundo que semellaba constante mudou; e non alcanzou a despedirse desa gata mimosa que en silencio marchou.
Co tempo deixa de xogar. A gata se deita para non despertar.
A moza volve onde a silveira medrou, o viñedo secou e o lume sofocou. O mundo que semellaba constante mudou; e non alcanzou a despedirse desa gata mimosa que en silencio marchou.