pestanexo
Candela Celeiro, 16, Vigo
Punto cego e beleza.
Cores por todas partes. Ondas, de diferentes lonxitudes, dispersadas polo Sol, que xoga coa claridade para deleitarte cunha danza de sombras e un chisco de dor, dese que te obriga a entornar os ollos, levantando as comisuras dos teus beizos e debuxando un sorriso agónico que pasas medio ano botando de menos.
Escuridade de novo. E outra beleza.
A mesma en realidade, un pouco modificada. Nada drástico, nin inquietante. Movemento por aquí e por alá, e nubes que avanzan con complicidade, permitíndote testemuñar como ensombrecen as zonas colindantes a ti mentres esperas, pacientemente, o seguinte pestanexo.
Cores por todas partes. Ondas, de diferentes lonxitudes, dispersadas polo Sol, que xoga coa claridade para deleitarte cunha danza de sombras e un chisco de dor, dese que te obriga a entornar os ollos, levantando as comisuras dos teus beizos e debuxando un sorriso agónico que pasas medio ano botando de menos.
Escuridade de novo. E outra beleza.
A mesma en realidade, un pouco modificada. Nada drástico, nin inquietante. Movemento por aquí e por alá, e nubes que avanzan con complicidade, permitíndote testemuñar como ensombrecen as zonas colindantes a ti mentres esperas, pacientemente, o seguinte pestanexo.