Normal
Jose Antonio, 40, Monforte de Lemos
O avó sabía perfectamente que significaba «normal».
Tamén a neta.
Por iso discutían.
Para el, normal era unha familia, un traballo, unha vida coma as de antes. Para ela, era poder escoller sen pedir permiso ao pasado.
Usaban a mesma palabra, pero gardaban cousas distintas dentro dela.
O avó mirou o vello dicionario e comprendeu que nunca pertencera a ninguén.
As palabras son recipientes.
Cada xeración herda os nomes, baleira parte do que significaban e éncheos de novo.
Chamámolas eternas porque sobreviven a quen decide o que queren dicir.
Tamén a neta.
Por iso discutían.
Para el, normal era unha familia, un traballo, unha vida coma as de antes. Para ela, era poder escoller sen pedir permiso ao pasado.
Usaban a mesma palabra, pero gardaban cousas distintas dentro dela.
O avó mirou o vello dicionario e comprendeu que nunca pertencera a ninguén.
As palabras son recipientes.
Cada xeración herda os nomes, baleira parte do que significaban e éncheos de novo.
Chamámolas eternas porque sobreviven a quen decide o que queren dicir.