Normal
Jose Antonio, 40, Monforte de Lemos

O avó sabía perfectamente que significaba «normal».

Tamén a neta.

Por iso discutían.

Para el, normal era unha familia, un traballo, unha vida coma as de antes. Para ela, era poder escoller sen pedir permiso ao pasado.

Usaban a mesma palabra, pero gardaban cousas distintas dentro dela.

O avó mirou o vello dicionario e comprendeu que nunca pertencera a ninguén.

As palabras son recipientes.

Cada xeración herda os nomes, baleira parte do que significaban e éncheos de novo.

Chamámolas eternas porque sobreviven a quen decide o que queren dicir.