Rip
María José, 52, Vigo
Na estela da estrela da noite de San Xoan,
o universo uniu os versos da nosa historia,
que como as pegadas da nosa existencia,
aparecen e perecen por cada onda na praia
do noso mar.
Xusto o día que o corazón esquenceu recordarte, a tua figura fixo acto de presencia ante a miña persoa. Os meus ollos cruzaronse coa tua mirada. Ti no anden, eu no tren... clara menxase do destino que escribe o epitafio da nosa historia.
o universo uniu os versos da nosa historia,
que como as pegadas da nosa existencia,
aparecen e perecen por cada onda na praia
do noso mar.
Xusto o día que o corazón esquenceu recordarte, a tua figura fixo acto de presencia ante a miña persoa. Os meus ollos cruzaronse coa tua mirada. Ti no anden, eu no tren... clara menxase do destino que escribe o epitafio da nosa historia.