Luz
Cora Vidal, 38, A Coruña
Meu avó foi home de faro. Meu pai, tamén. Eu xurei que non, que o meu destino estaría lonxe do salitre e daquela pedra mollada.
Percorrín o mundo buscando a miña sorte. Coñecín cidades de luces falsas e portos sen alma. Canso de tanto ruído, volvín.
Ao subir as escaleiras de caracol, a vella lanterna agardaba. Entón comprendino todo. O meu destino non era fuxir daquela luz, senón dar a volta ao mundo para aprender a ser ela para outros barcos perdidos.
Percorrín o mundo buscando a miña sorte. Coñecín cidades de luces falsas e portos sen alma. Canso de tanto ruído, volvín.
Ao subir as escaleiras de caracol, a vella lanterna agardaba. Entón comprendino todo. O meu destino non era fuxir daquela luz, senón dar a volta ao mundo para aprender a ser ela para outros barcos perdidos.