En carne viva.
LUI, 50, LUGO

O carniceiro, con mans de diamante, cortaba o destino en toros. A carne, en lugar de vermella, era dun azul mariño e tiña sabor a tristes lembranzas. "Leve isto"- díxo dirixíndose á muller- "é o adeus que nunca quixo pronunciar". A muller pagou con bágoas de sal gorda, levando o corazón nunha bolsa de plástico.