La gallega
Monin, 59, San Roque (Coristanco)
Dende a escola primaria chamábana “la gallega”.
Non sabía se pola maneira na que pronunciaba; ela zezeaba nun país cuxa característica era o seseo, ou polo seu sangue: toda a súa árbore xenealóxica era galega.
A súa nai, da Costa da Morte, e o seu pai, da terra de Soneira, chegaron a Arxentina na procura dun futuro mellor.
Entre eles sempre falaron galego, e tamén o falaban no clube galego onde se coñeceron no 1953.
“La gallega” fai 25 anos que vive en Galicia, moi orgullosa presume da súa filla, quen ademais divulga contido en galego nas redes.
Non sabía se pola maneira na que pronunciaba; ela zezeaba nun país cuxa característica era o seseo, ou polo seu sangue: toda a súa árbore xenealóxica era galega.
A súa nai, da Costa da Morte, e o seu pai, da terra de Soneira, chegaron a Arxentina na procura dun futuro mellor.
Entre eles sempre falaron galego, e tamén o falaban no clube galego onde se coñeceron no 1953.
“La gallega” fai 25 anos que vive en Galicia, moi orgullosa presume da súa filla, quen ademais divulga contido en galego nas redes.