Solpor laranxa
Mencía Yano, 64, Petín, Valdeorras

O laranxa do solpor chega amodo cando os días comezan a alongarse. Sobre os tellados, a luz semella unha froita madura aberta en silencio, derramando dozura no aire. As árbores gardan sombras máis longas, e o ceo conserva aínda unha morna promesa. Cada serán demora un intre máis, coma se quixese escoitar o canto afastado dos paxaros antes de marchar. O horizonte arde sen présa, pintando camiños de cobre e mel, e a noite agarda paciente, mentres o sol deixa acesa unha memoria luminosa que frorece dentro de quen mira e soña coa chegada do verán e da súa luz.