Sesión de terapia
Marta, 41, Lugo

O Destino, canso e distraído, sentou no diván do psicólogo e deixou caer a súa libreta sobre o chan. “Ás veces dubido de min mesmo”, murmurou, pasando os dedos polas páxinas cheas de vidas. “Se ninguén me nota, se todo segue igual, será que existo de verdade?” Pechou os ollos un intre e suspirou: ás veces, incluso quen decide os camiños necesita preguntarse a si mesmo se hai algo que guiar.