A culebra
Geles, 49, Valga
A culebra pasou anos escoitando que era vil, traidora e venenosa por natureza. Un día fartóuse e foi falar co humano que lle botaba a culpa de todo:
—O meu destino é ser mala, e o teu? —preguntolle ela.
O humano sorriu e respondeu:
—O meu é escribir libros sobre a maldade das culebras mentres contamino o río, queimo o monte e voto aos corruptos.
A culebra, resignada, pensou: «Ao final resulta que eu son só unha aprendiz».
—O meu destino é ser mala, e o teu? —preguntolle ela.
O humano sorriu e respondeu:
—O meu é escribir libros sobre a maldade das culebras mentres contamino o río, queimo o monte e voto aos corruptos.
A culebra, resignada, pensou: «Ao final resulta que eu son só unha aprendiz».