O diario
Noa, 22, A Coruña

Atopou un diario no faiado, cuberto de po, coa súa propia caligrafía na portada. Non lembraba telo escrito nunca. As primeiras páxinas narraban a súa infancia con detalle: xogos, medos, segredos nunca confesados. Seguiu lendo, intrigado, ata chegar á data do día seguinte. Alí, con tinta fresca, describíase con precisión o que ía acontecer: a chamada do xefe, a discusión coa irmá, o coche que non arrincaría pola mañá. Todo relatado antes de pasar. Pechou o caderno, aterrado. Agora, cada noite, sobe ao faiado e abre o diario, incapaz de evitar ler a páxina seguinte e quedar preso do destino.