El kiko más duro del pueblo
Oscar, 55, Madrid

No bar da Pasitos manda un kiko reseco coma un carozo de millo, sempre disposto a largar unha pulla. Entra Pablo Bello, apóstolo das “pagas”, repetindo o mesmo conto ata cansar ás moscas. A seguir aparece Trini, moi de misa e caña, entrando coma se levase a Virxe detrás. A Pasitos, paciente, reparte viños mentres bota unha ollada ao Sálvame, que lle dá máis calma ca o rosario. O kiko, dende o seu cuenco, non cala: racha a todos con críticas afiadas. Así, o bar convértese nunha comedia de aldea, onde o cotián é pura retranca.