A man
Iago Cardalda Mora, 24, A Coruña
De pequeno, buscaba a man da miña nai para cruzar a rúa.
Ela apertábaa forte.
Despois medrei. Deixei de necesitar a súa man e empecei a necesitar os seus consellos.
Pasaron os anos.
Unha tarde, ao saírmos do médico, foi ela quen buscou a miña.
Agarreina.
Era pequena, lixeira, diferente.
Mentres cruzabamos a rúa, lembrei aquelas primeiras veces nas que era eu quen camiñaba ao seu carón.
Non souben cando cambiamos de lugar.
Só souben que, por primeira vez, fun eu quen lle apertou a man para cruzar.
Ela apertábaa forte.
Despois medrei. Deixei de necesitar a súa man e empecei a necesitar os seus consellos.
Pasaron os anos.
Unha tarde, ao saírmos do médico, foi ela quen buscou a miña.
Agarreina.
Era pequena, lixeira, diferente.
Mentres cruzabamos a rúa, lembrei aquelas primeiras veces nas que era eu quen camiñaba ao seu carón.
Non souben cando cambiamos de lugar.
Só souben que, por primeira vez, fun eu quen lle apertou a man para cruzar.