CEN PALABRAS
FÉLIX C. CONDE, 67, Cambre
Cen palabras non son demasiadas para contar unha historia, pero sería peor que só tivera tres.
Era a muller máis bela do mundo e eu o home máis atrevido, o máis namorado de todos os perigos, pero o perigo non existe, chámase medo ó fracaso.
Ela levaba unha camiseta que dicía, DO NOT TRY TO CONQUER ME. Non intentes conquistarme.
-¿Como te chamas?
-Carolina.
-¿Podo chamarche Caroline?
-Podes.
Os destinos están todos escritos.
Así foi o principio da historia de amor máis bela que me regalou algunha vez unha muller, unha novela cun millón de palabras. E tampouco son demasiadas.
Era a muller máis bela do mundo e eu o home máis atrevido, o máis namorado de todos os perigos, pero o perigo non existe, chámase medo ó fracaso.
Ela levaba unha camiseta que dicía, DO NOT TRY TO CONQUER ME. Non intentes conquistarme.
-¿Como te chamas?
-Carolina.
-¿Podo chamarche Caroline?
-Podes.
Os destinos están todos escritos.
Así foi o principio da historia de amor máis bela que me regalou algunha vez unha muller, unha novela cun millón de palabras. E tampouco son demasiadas.