Crisálidas e paredes
Elba Dasilva López, 23, Pontevedra
365 días.
Cada un deles, unha oportunidade para sentir por fin unhas ás duras e famentas, emerxendo dun lombo ferido, aclamando unha vitoria feroz.
Na túa pel sonos, desexos. Conxunturas que cada día levántanse ao teu tempo, esclavas do día e a noite.
Sempre quixeches cambiar; honrarte. Observas as demais crisálidas evolucionar. Sentes envexa, pero tamén medo. Atérrache pensar en deixar ir a folla que sempre che suxeitou, doce como a caricia dunha nai.
O costume é un fogar. Cálido, moito máis que o cambio. Mais as paredes que te protexen tamén te afogarán.
Cada un deles, unha oportunidade para sentir por fin unhas ás duras e famentas, emerxendo dun lombo ferido, aclamando unha vitoria feroz.
Na túa pel sonos, desexos. Conxunturas que cada día levántanse ao teu tempo, esclavas do día e a noite.
Sempre quixeches cambiar; honrarte. Observas as demais crisálidas evolucionar. Sentes envexa, pero tamén medo. Atérrache pensar en deixar ir a folla que sempre che suxeitou, doce como a caricia dunha nai.
O costume é un fogar. Cálido, moito máis que o cambio. Mais as paredes que te protexen tamén te afogarán.