O que camiña sen sombra
Javi Pumar, 28, Marín
Dixéronlle que nunca se cruzara co lume frío nin coa salmodia que non ten boca.
Mais el sentía como o vento calado lle escribía na pel un nome esquecido.
Cando a Santa Compaña pasou, ergueuse descalzo, sen medo.
Nunha man levaba o hisopo.
Na outra, a chave da casa onde aínda non nacera.
E marchou, sen mirar atrás,
como fan os que recoñecen o camiño.
Mais el sentía como o vento calado lle escribía na pel un nome esquecido.
Cando a Santa Compaña pasou, ergueuse descalzo, sen medo.
Nunha man levaba o hisopo.
Na outra, a chave da casa onde aínda non nacera.
E marchou, sen mirar atrás,
como fan os que recoñecen o camiño.