Renacer con ímpetu
David, 38, Ribeira

Penséi haber perdido o rumbo, ata que descubrín que a maxia non se espera: fórxase. Cada paso que dou derriba sombras e levanta a miña propia luz. O fío que me guía non ata, lánzame. Está texido con lume e destino. Hoxe abrazo o misterio, porque nel vive a promesa de todo o que merezco. Nada está escrito.. e esa é a miña forza. Porque si o universo non me abre o camiño, creareino coas miñas propias mans.