Luz esmagada
Avelino, 62, Ourense

O saxo sangra. A lámpada chora diamantes falsos sobre o mantel de bruma. Cruzas a praza dúas veces ao mesmo tempo: vestida de rosa e vento, ollos de febreiro. O reloxo bebe xeo dunha copa de Nadal e murmura Memories of Summer. Dispara a tarde, cae un lirio da túa blusa, o cristal estala como unha orquestra cega. A pistola respira diante de min. Agardo. Nada. O asasino pecha a porta e disólvese. Volves cruzar. Xa non sei se existo ou son a lembranza dun disparo que nunca chegou.