O ESPELLO
Mónica, 15, Neda
Cada mañá Antón mirábase no espello buscando un cambio. Esperaba ser máis alto, máis forte ou máis valente. Nunca atopaba nada distinto.
Un día, a súa avoa pedíulle axuda para subir unhas caixas ao faiado. Sen pensalo aceptou. Ao rematar ela sorriu e díxolle:
-Agora xa non es o neno que esperaba que os demais o fixeran todo por él.
Antón volveu ao espello. Seguía vendo o mesmo, pero por primeira vez comprendeu que os cambios máis importantes nunca se ven no cristal, senón no corazón.
Un día, a súa avoa pedíulle axuda para subir unhas caixas ao faiado. Sen pensalo aceptou. Ao rematar ela sorriu e díxolle:
-Agora xa non es o neno que esperaba que os demais o fixeran todo por él.
Antón volveu ao espello. Seguía vendo o mesmo, pero por primeira vez comprendeu que os cambios máis importantes nunca se ven no cristal, senón no corazón.